Ceremonia upamiętniająca męczenników Dumlupınar!

Uroczystość upamiętniająca męczenników dumlupinarnych
Uroczystość upamiętniająca męczenników dumlupinarnych

Okręt podwodny Dumlupınar był stalowym grobem dla 68 marynarzy 81 lat temu. Dumlupınar, który zatonął na głębokość 4 metrów w wyniku uderzenia statku towarowego pod szwedzką banderą u wybrzeży Nara Burnu na Çanakkale 1953 kwietnia 87 r., Stał się najbardziej ofiarnym wypadkiem marynarki tureckiej po katastrofie w Ertuğrul. Turcja nigdy nie wypadła z porządku dziennego Męczenników Dumlupýnar wspominano podczas ceremonii 4 kwietnia każdego roku.



Rankiem 04 kwietnia 1953 roku nasi męczennicy Dumlupınar, których w wyniku wypadku powierzyliśmy ciemnoniebieskiemu Dardanelom, zostali upamiętnieni przez personel naszej łodzi podwodnej TCG ÇANAKKALE, składając wieniec na morzu, niedaleko Nary Cape, na którym miał miejsce wypadek.

Uroczystość odbyła się również dla naszych Męczenników Dumlupınar w Pomniku Męczenników Barbarosa. W 68. rocznicę ich odejścia do wieczności wspominamy z miłosierdziem, wdzięcznością i szacunkiem naszych męczenników, którzy oddali swoje życie Ojczyźnie, mówiąc: „Niech żyje Ojczyzna” i których zawsze żyliśmy w naszych sercach.

TCG Dumlupınar

TCG Dumlupınar to turecki okręt podwodny, który zatonął z załogą składającą się z 4 osób 1953 kwietnia 86 r., Wracając z ćwiczeń NATO Blue Sea na Morzu Śródziemnym z okrętem podwodnym I. İnönü. Służył w marynarce tureckiej od 16 listopada 1950 r. Do 04 kwietnia 1953 r.

Dmuchawa USS

Electric Boat Co. dla marynarki wojennej USA w 1944 roku. Pierwszą nazwą okrętu podwodnego klasy Balao produkowanego przez Groton Connecticut był USS Blower (SS-325). Po przybyciu do Pearl Harbor 16 grudnia 1944 roku okręt podwodny został naprawiony i wyremontowany przez II. Swoją pierwszą misję patrolową wyruszył w czasie II wojny światowej 17 stycznia 1945 r. Wypełniając trzy oddzielne misje patrolowe na wyspie Jawa i Morzu Południowochińskim, zakotwiczył w australijskim porcie Fremantle w dniu 28 lipca 1945 r. Bierze udział w ćwiczeniach na Marianach we wrześniu 1945 roku. Pozostał połączony z Flotą Pacyfiku w latach 1946-1949. Brał udział w ćwiczeniach radarowych i sonarowych na Alasce od sierpnia do września 1948 roku. Okręt podwodny, który został przekazany Flocie Atlantyckiej w 1950 roku, przypływa do Filadelfii 3 marca i przechodzi do prac konserwacyjnych. Personel tureckich sił morskich przechodzi szkolenie na okręcie podwodnym, który przypłynie do Connecticut 27 września. 16 listopada 1950 r. Okręt podwodny usunięty z amerykańskich zapasów zostaje przekazany tureckiej marynarce wojennej na mocy ustawy Joint Defense Support Act między USA i Turcją i przyjmuje nazwę USS Blower.

Katastrofa Dumlupınar

W 1953 roku, podczas obserwacji z wody w nocy z 3 na 4 kwietnia, około godziny 2.10, zderzył się ze szwedzkim statkiem towarowym Naboland u wybrzeży Przylądka Nara na Dardanelach. Naboland uderzył Dumlupınara z prawej strony komory czołowej torpedy. Z powodu ciężkości zderzenia 8 osób na pokładzie Dumlupınar wpadło do morza. 8 z 2 osób zostało złapanych w śmigło, a jedna zginęła w wyniku utonięcia.

Jako pierwszy pojawił się silnik celny. Pięciu ocalałych zostało zabranych do Çanakkale przez maszynę celną i przyjętych do szpitala. Okręt podwodny zatonął tak szybko, że tylko 5 z 81 osób na pokładzie schroniło się w rufowym przedziale torpedowym. 22 uwięzione tutaj osoby wyrzuciły zatopioną boję na powierzchnię. Wraz ze wschodem słońca pławę widziały wędrujące po niej łodzie rybackie. Silnik celny natychmiast podszedł do boi. Selim Yoludüz, drugie koło silnika celnego, czekał na odpowiedź, podnosząc słuchawkę na boi i mówiąc „Cześć”. Bosman Selami Özben, który odebrał z łodzi podwodnej; Poinformował, że nastąpiła przerwa w dostawie prądu, statek przechylał się 22 stopni w prawą burtę, a w rufowym przedziale torpedowym znajdowały się 15 osoby. Selim Yoludüz powiedział, że przypłynie statek Kurtaran. Około godziny 22:11.00 na miejsce zdarzenia przybył Kurtaran. Praca trwała bez przerwy 72 godziny. Jednak badania nie przyniosły jednoznacznych wyników ze względu na ciężką wydzielinę w gardle. Teraz nadzieje zostały utracone dla tych na łodzi podwodnej.

81 osób, które zginęły w łodzi podwodnej, upamiętnia się 4 kwietnia każdego roku.

Marynarze, którzy stracili życie w TCG Dumlupınar

Funkcjonariusze 

  1. Komandor sztabowy pułkownik Hakkı Burak,
  2. Starszy kapitan maszyny Naşit Öngören,
  3. Kapitan maszyny Affan Kayali,
  4. Porucznik pokładowy İsmail Türe,
  5. Porucznik Maszyn Fikret Coşkun,
  6. Porucznik pokładowy Bulent Orkunt,
  7. Porucznik pokładowy Macit Şengün
  8. Porucznik maszynowy Ahmet Er

Podoficer Starszy Prokurator Generalny 

  1. Astsb. Kd. Ćśś. Ali Tayfun,
  2. Astsb. Kd. Ćśś. Emin Akan,
  3. Astsb. Kd. Ćśś. Mehmet Denizmen,
  4. Astsb. Kd. Ćśś. Omer Oney,
  5. Astsb. Kd. Ćśś. Sait Yildirim
  6. Astsb. Kd. Ćśś. Şevki Özsekban,
  7. Astsb. Kd. Ćśś. Hasan Tahsin Cebeci,
  8. Astsb. Kd. Ćśś. Mehmet Fidan,

Podoficer sierżant major 

  1. Astsb. Ćśś. Cemal Kaya,
  2. Astsb. Ćśś. Cemaleddin Denizkıran
  3. Astsb. Ćśś. Hüseyin Uçan,
  4. Astsb. Ćśś. Kemal Acun,
  5. Astsb. Ćśś. Naci Özaydın
  6. Astsb. Ćśś. Saladin Cetind,
  7. Astsb. Ćśś. Sprytny wydatek,
  8. Astsb. Ucvs. Sabri Gudeberk,
  9. Astsb. Ćśś. Ulvi Erhazar
  10. Astsb. Ćśś. Fevzi Gürsan,

Sierżanci podoficerowie 

  1. Astsb. Çvş.Bahri Sertesen,
  2. Astsb. Çvş Hamd Reis,
  3. Astsb. Çvş.İbrahim Altıntop
  4. Astsb. Çvş.İhsan Aral
  5. Astsb. Çvş.İhsan Coşkun
  6. Astsb. Çvş.İhsan İçdemir
  7. Astsb. Sierżant Mehmet Ali Yılmaz
  8. Astsb. Çvş.Mustafa Doğan,
  9. Astsb. Çvş.Necdet Yaman,
  10. Astsb. Çvş.Samim Nebioğlu,
  11. Astsb. Çvş.Selami Özben,
  12. Astsb. Çvş.Şaban Mutlu
  13. Astsb. Çvş.Tuğrul Çabuk
  14. Astsb. Çvş.Zeki Açıkdağ

Sierżanci podatnicy 

  1. Sierżant Ramazan Yurdakul (z Rize)
  2. Çvş.Veysel Saygılı, (Karasulu)

Kaprale podatników 

  1. Emin Suzen (z Bodrum)
  2. Mehmet Kızılışık, (z Bodrum)
  3. Murat Yildirim (z Trabzon)
  4. Niyazi Giritli (z Milas)
  5. İbrahim Processor, (ze Stambułu)
  6. Zugfer Ceylan (ze Stambułu)

Szeregowcy 

  1. Ahmet Günal (Lapsekili)
  2. Ahmet Özkaya (Inebolu)
  3. Ali Aslan (od Edremit)
  4. Ali Kökçü, (Bigalı)
  5. Bekir Sarı (z Şileli)
  6. Enver Uçar (Çanakkaleli)
  7. Feridan Kırcalı, (z Izmiru)
  8. Dostawca intelektualny (Tekirdağlı)
  9. Galip Yılmaz (Giresunlu)
  10. Hasan Arslan (środa)
  11. Hasan Bozoğlu (Çanakkaleli)
  12. Hasan Kelleci, (krewny)
  13. Hüdai Çağdan (Çorlulu)
  14. Huseyin Kayan (z Bartin)
  15. Huseyin Sayim (Bigali)
  16. İbrahim Aksoy, (z Bursy)
  17. İsmail Özdemir, (Ordulu)
  18. Kadir Demiroğlu (Lapsekili)
  19. Kenan Odacioglu (z Izmiru)
  20. Mehmet Aydin (Rizeli)
  21. Mehmet Demir (z Giresunlu)
  22. Mehmet Demirel (Çanakkaleli)
  23. Murat Suyabatmaz (z Inebolu)
  24. Mustafa Özsoy (Sökeli)
  25. Mustafa Tasci (z Bartin)
  26. Necati Kalan (z Foçalı)
  27. Nurettin Alabacak (z Antalyi)
  28. Nuri Acar (z Marmaris)
  29. Ömer Yalçın (z Bandırma)
  30. Ülfeddin Akar, (Lapsekili)
  31. Yusuf Demir (Surmeneli)
  32. Tarik Gediz (Yozgat)

Armin

Pokaz przemysłu kolejowego 2020

sohbet

Bądź pierwszy i skomentuj

Yorumlar