Kim jest İlhan İrem?

Kim jest Ilhan Irem
Kim jest Ilhan Irem

İlhan İrem, nazwisko rodowe İlhan Aldatmaz, urodził się w Bursie (ur. 1 kwietnia 1955 r., Bursa), turecki piosenkarz, kompozytor, autor tekstów, poeta i pisarz.

Kariera muzyczna


Zaczął pobierać lekcje solfeżu i śpiewu w liceum, ale w życie muzyczne wkroczył w 1969 r. (Mając 14 lat), kiedy został wybrany przez wyższe klasy na solistę orkiestry szkolnej. W 1970 roku Meltemler Orchestra, której był członkiem, zajęła I miejsce w regionie Marmara w Międzyszkolnym Konkursie Muzycznym organizowanym przez Milliyet Newspaper. W tym okresie otrzymał oferty wielu profesjonalnych zespołów muzycznych w Stambule, ale w Bursie wolał pozostać do 1972 roku. Z tym samym personelem kontynuował pracę jako wokalista muzyki tanecznej w hotelu Bursa Çelik Palas i dyskotekach Uludağ do 1972 roku.

70-tych

İlhan İrem nazywa lata 70. „romantycznym okresem” w jej życiu artystycznym. W tym okresie produkował pojedyncze płyty i romantyczne hity, nie odniósł spodziewanego sukcesu pierwszym 1973 Unite All Hands - czasami radość, czasami smutek, które zrobił w 45 roku własnymi środkami dla firmy Disco. Firmy nagraniowe zajmujące się komponowaniem po tym, jak odrzuciłeś prośbę wspomnianych innych artystów, dały jasno do zrozumienia w swojej drugiej 45-tce, że "Pity Was Tomorrow - Come Clear eyes", młody artysta uczynił jednego z najpopularniejszych śpiewaków w Turcji. Kontynuował swój sukces wydając trzecią 1975, „Anlasana” opublikowaną w 45 roku.

Czwarta 1976, wydana w 45 roku, została zabrana z rynku przez wytwórnię pod naciskiem utworu „Uncle Puppeteer”, w którym kwestionował Boga. W 1976 roku İlhan İrem, jego pierwsza długa sztuka, została opublikowana w latach 1973-1976. Był na szczycie listy lat 45., takich jak „How Weather”, „Here's Life”, „Last Greetings”, „Separation Evening”, „You Know”, „Honey Mouth”. W latach 1973-1981 wydał w sumie 10 45-ów, a po raz pierwszy w swoim muzycznym życiu wybrał nową ścieżkę pracy naukowej, aranżując Esin Engin z symfonicznymi pieśniami walentynkowymi, które opublikował w 1979 roku. Po raz pierwszy na albumie Valentine skomponował wiersz Nazıma Hikmeta „Welcome Woman”, poza tekstami, które napisał, i zaśpiewał go pod tytułem „Welcome Woman”.

80-tych

Lata 80. zbiegają się w czasie z procesem odchodzenia od kultury popularnej, który rozpoczął się od albumu okiennego. W jego pracach z tego okresu obserwuje się wzrost jego wrażliwości na problemy społeczne. Ponownie w tym okresie İlhan İrem zaczął wycofywać się ze sceny, twierdząc, że proces niszczenia wartości artystycznych i ludzkich rozpoczął się wraz z zamachem stanu z 12 września 1980 r. I wynikającym z niego „liberalizmem mieszanki amerykańsko-arabskiej” i reagując na to. Przede wszystkim dystansował się od „szczerych, bladych, żywych i pozbawionych sensu tłumów, którymi zdecydował się być” oraz „kultury popularnej bardziej interesują kształty niż wytwarzają”. „Był zamknięty w swoim domu w Tarabya na rekolekcje, które miały trwać do 87 roku życia. W tym okresie nauczył się, jak sam mówi, „odbywać głębokie podróże w głąb siebie, do swoich wewnętrznych przestrzeni”.

Jego przerwa w muzyce zapoczątkowała proces od tematu smutku w jego piosenkach z lat 70. do spokoju i piosenek o tematyce metafizycznej. W tym czasie napisał rockową symfonię. Po wydaniu „Bezgina” składającego się z jego kompozycji w czasie jego służby wojskowej w 1981 roku, 1983-minutowa trylogia rocka symfonicznego Window (150), Köprü (1983), Ve Ötesi (1985), będąca wynikiem siedmioletnich studiów, została wydana w trzech osobnych albumach. Window, pierwszy album rockowej symfonii składający się z nieprzerwanej struktury muzycznej, otrzymał nagrodę Złotej Płyty w 1987 roku, kiedy został wydany. „Window”, wraz z albumami „Corridor” i „Seni Seviyorum” İlhan İrem, był wielokrotnie wybierany jako „Najlepszy album wszechczasów”.

W 1984 roku Turcja była reprezentowana na konkursie Złotego Orfe w Bułgarii. Zdobył Specjalną Nagrodę Dziennikarzy.

W 1985 roku ukazał się drugi album trylogii „Köprü” oraz pierwsza książka İlhan İrem „Window… Köprü… And Beyond…”. Książka zawiera muzyczną narrację İlhan İrem w Rock Symphony i linie tej historii wizualizowane przez Nuri Kurtcebe, a także obszerne badania nad muzyką İlhan İrem autorstwa Buraka Eldema, İzzeta Eti i Adnana Özera. W 1986 roku ponownie napisał słowa „Halley”, skomponowane przez Meliha Kibara i przewiezione do Turcji na Konkursie Piosenki Eurowizji, aż do uzyskania najlepszej oceny roku. W 1987 roku ostatnią częścią trylogii był album „Ve Ötesi” oraz druga książka „Fares Biri Var” (Eksperymenty). Następnie był wczorajszy dzień, aw 1989 roku ukazał się Uçun Kuşlar Uçun. Ministerstwo Kultury wydało zezwolenie na emisję albumu „Uçun Kuşlar Uçun” pod warunkiem usunięcia z albumu utworu „Blues For Molla”.

Piosenka, satyryczna fatwa śmierci Chomeiniego skierowana do pisarza Salmana Rushdiego, została ujawniona przez artystę 29 października 2008 roku, w 85. rocznicę powstania Republiki, i rozprowadzona w radiu. jego trylogia została wydana jako kompleksowy koncept na jednym albumie.

1990-2005

Jest to proces, który rozpoczął się wraz z albumem Ilhan-ı Aşk i jest kontynuowany przez albumy „Corridor” i „Seni Seviyorum”. W tym okresie, jako cichy opór wobec niewrażliwości, jaką odczuwał w społeczeństwie i środowisku artystycznym, w którym zaczęli nosić czarni, całkowicie wycofał się z kultury popularnej i zrobił sobie przerwę od swoich koncertów w latach 1992-2006. Proces fizycznego znikania, który İlhan İrem rozpoczął od opisu „korytarza otwierającego się na światło i nowe wymiary”, to okres, w którym kontynuował swoje prace albumowe i koncentrował swoje dzieła książkowe i literackie. Okres ten to lata, w których muzyka artysty nabrała wymiaru filozoficznego i spotkała się z tłumem. Również w tym okresie İlhan İrem wydał bardzo obszerną serię „Best Of” składającą się z 4 albumów, udostępniając cały swój repertuar).

W 1992 roku wydał album İlhan-ı Aşk. Czwarta książka „Delirium” (eseje) została wydana w tym samym roku wraz z albumami Koridor i Romans, które ukazały się w 1994 roku, Walentynki / The Best Of İlhan İrem 1995 w 1, The Best Of İlhan İrem 1997, 2 Czytelnik dotarł do albumu Hayat Öpücuğu / The Best Of İlhan İrem 1998 oraz piąta książka zatytułowana „Millennium / Virtualization Rats, Bats and Others” (Trials). Ponownie w 3 roku, jego poprzednie albumy „Bezgin”, „Window… Köprü… And Ötesi…”, których część została zremiksowana i odnowiona, „Hidden Letters of Bezginin”, „Flying Blue Window”, „Bridge to the Clouds”, „Dreams and Beyond” Wydany z nazwiskami ”.

Złożona z nowych piosenek, „I Love You” została wydana w 2001 roku. Artysta wydał albumy „Bir Meleğa In Love / The Best Of İlhan İrem 2003” w 4 roku oraz „Işık ve Sevgıla 2004 Yıl” w 30 roku.

Po 2006r

Jest to proces, który rozpoczyna się wraz z albumem „Heaven Hymns” w jego życiu artystycznym. İrem określa ten okres pojęciem „magii serca”, tak nazywa się koncert. Wraca na scenę i daje rzadkie koncerty solowe. W tym okresie publikowane są o nim różne książki, prowadzone są różne badania i panele dotyczące jego muzyki. Ponadto pisma polityczne İlhan İrem zintensyfikowały się w tym okresie.

Album İlhan İrem „Cennet İlahileri” zawierający nowe piosenki został opublikowany w 2006 roku. Jego szósta książka „Pieśń czarnego łabędzia” została opublikowana w 2007 roku pod tytułem „Poezja symfoniczna”. W 2008 roku wydał album dla dzieci „Tozpembe / Progressive Çocuk Şarkları”. Ilhan Irem, co wydarzyło się niedawno w Turcji, napisał z jego okna „Ludzie słońca i ciemnego kraju” to siódma książka wydana w 2014 roku.

W wywiadzie dla Olcay Ünal Sert z Akşam Newspaper 17 września 2013 r. İlhan İrem powiedział: „Nigdy nie tworzę moich prac według określonych wzorów. Każdy z nich żyje. Każdy z nich ma w sobie swoją dynamikę. Brzmią jak symfonia. Jak tylko produkuję, jestem w całkowitym transie ”. Powiedział.

Artysta do dziś pracuje nad swoim nowym albumem i od 2006 roku co roku koncertuje w dużych miastach, takich jak Istambuł, Ankara czy Izmir, a po 30 latach dał koncert w rodzinnej Bursie 4 czerwca 2016 roku.

Konkurs Piosenki Eurowizji

Ilhan Irem, Turcja trzykrotnie uczestniczyła w finale Konkursu Piosenki Eurowizji. „One Star” pozostał skomponowany przez Turcję w finale Eurowizji w 3 roku. Ale został powołany, zanim mógł konkurować. Chociaż Ilhan Irem otrzymał specjalne pozwolenie od tureckich sił zbrojnych na udział w finale, wytwórnia, z którą artysta był powiązany, wydała album „Valentine”, na którym znalazł się utwór „Bir Yıldız” i został zdyskwalifikowany ze względu na regulamin. İlhan İrem brała udział w konkursie Eurowizji jeszcze dwa razy ze swoimi kompozycjami „Pokój w domu, pokój na świecie” w 1979 roku i „Komedia” w 1988 roku.

Ilhan Irem, reprezentujący Turcję w Norwegii w 1986 roku. "They Clips" i "głosili" kompozycje grupy Melih Kibar "Halley" powiedział autor piosenki.

nagrody

İlhan İrem przez całe życie artystyczne otrzymała wiele nagród, w tym 6 Złotych Płyt. Wielokrotnie uznawany za godnego „artysty roku” i „artysty roku” przez różne magazyny, gazety i instytucje, w tym Hey i Ses. Wiele jego piosenek i albumów zostało wybranych jako „piosenka roku / album roku” przez różne magazyny, gazety i instytucje.

Winnica İrem

W 1985 roku publiczność założyła stowarzyszenie „İrem Bağı”, która wnieśli do swojego życia filozofię „Ze światłem i miłością” İlhan İrem.

Studia malarskie i pisarskie

İlhan İrem, który zajmuje się malarstwem abstrakcyjnym, od czasu do czasu otwiera osobiste wystawy malarstwa. Pisze felietony w Cumhuriyet Newspaper, Aydınlık Newspaper i Oda TV.

İlhan İrem, który jest uważany za nowoczesnego barda; W wyniku mistycznych, metafizycznych, nadprzyrodzonych i mistycznych konotacji, które rozważa nad swoimi dziełami, ma wyjątkową publiczność.

polityka

İlhan İrem określa swój światopogląd jako świecki, demokratyczny, kemalistyczny i antyimperialistyczny, jest członkiem-założycielem Partii Zielonych.

Życie prywatne

İrem, która poślubiła swojego męża Hansu İrem, który ukończył psychologię na Bliskowschodnim Uniwersytecie Technicznym, 1 października 1991 r. Pisze wiersze do wielu swoich ostatnich prac, a także robi zdjęcia na okładkach swoich albumów. Hansu İrem jest także dyrektorem artystycznym İlhan İrem. Para nie ma dzieci.

talerze

  • Zjednoczyć wszystkie ręce \ Czasami radość, czasami smutek (1973)
  • Szkoda dla jutra \ Chodź, wytrzyj oczy (1974)
  • Zrozum, spójrz, dobrze żyjąc (1975)
  • Dawno, dawno temu (wujek lalkarz) \ My Longing for You (1975)
  • Podaj rękę, przyjacielu (1975)
  • Jaka jest pogoda? Kocham twoje oczy (1976)
  • Życie bez ciebie (Oto życie) \ Last Salute (1977)
  • Wieczór rozstania (start z trzciny) \ You Know (1978)
  • Pewnego razu \ nowa piosenka (1979)
  • Private Letter Seen \ Honey Mouth (1980)

albumy

książki

  • Okno… Most… i dalej… (Historia / 1985)
  • Jest ktoś daleko (Eseje / 1987)
  • Katastrofa (Wiersze / 1990)
  • Delirium (Eseje / 1994)
  • Millennium / Virtualization Mice, Bats and others (Trials / 1998)
  • Song of the Black Swan (poemat symfoniczny / 2007)
  • Dark People of the Land of the Sun (Eseje / 2014)

Książki, o których pisano

  • „In Tales Like Exile” Michael Kuyucu (2008) Pegasus Publishing
  • „İlhan İrem with Love of Light, Mystical God of Music” Özlem Süyev Zat (2008) Publikacje czarno-białe
  • „Immortal Ozan İlhan İrem” Hakan Taştan, Ersin Kamburoğlu (2008) Cinius Publications

Pożegnanie ze scenami i powrót

İlhan İrem wycofał się z kultury popularnej po koncercie, który dał w Parku Gülhane 8 sierpnia 1992 roku i pożegnał się ze scenami. 14 lat po tym koncercie, który obejrzało czterdzieści tysięcy osób, artysta powrócił na sceny wielkim koncertem, który wszedł do almanachów tamtego roku w Istanbul Open Air Theatre 29 września 2006 roku. İlhan İrem, który wycofał się ze scen i wszystkich popularnych kanałów promocyjnych w międzyczasie 14 lat, kontynuował pracę nad swoim albumem bez przerwy w tym okresie.



pogawędzić

Bądź pierwszy i skomentuj

Yorumlar