O starożytnym mieście Efez

O starożytnym mieście Efezie
Zdjęcie: wikipedia

Efez (starogrecki: Ἔφεσος Ephesos) to starożytne greckie miasto położone na zachodnim wybrzeżu Anatolii, w granicach dystryktu Selçuk, dzisiejszej prowincji Izmir, później ważnego rzymskiego miasta. Było to jedno z dwunastu miast Ionii w okresie klasycznej Grecji. Jej powstanie sięga 6000 lat pne. Efes, który został wpisany na tymczasową listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1994 roku, został wpisany na listę światowego dziedzictwa w 2015 roku.

Okres neolitu


W 1996 roku Çukuriçi Höyük został znaleziony na brzegach strumienia Derbent, pomiędzy ogrodami mandarynkowymi, około 100 m na południowy zachód od trójkąta drogowego Selçuk, Aydın i Efes. W wyniku badań i wykopalisk prowadzonych pod kierunkiem archeologa Adila Evrena w kopcu tym znaleziono kamienne i brązowe siekiery, igły, oksydowane kawałki ceramiki, wrzeciona, obsydian (szkło wulkaniczne) i silek (kamień krzemienny), skorupiaki, narzędzia do szlifowania i polerowania. W świetle przeprowadzonych ocen ustalono, że w Çukuriçi Höyük istniało osadnictwo i życie od neolitu do wczesnej epoki brązu. Arvalya Höyük został znaleziony na polu Gül Hanım w pobliżu potoku Arvalya, około 8 km od drogi Selçuk, Kuşadası. Dzięki artefaktom znalezionym w kopcach Çukuriçi i Arvalya (Gül Hanım), historia bliskiego sąsiedztwa Efezu sięga tym samym okresu neolitu.

Dziś nie ma nic oprócz kolumny złożonej z kolumn zburzonych w miejscu Świątyni Artemidy.
Miasto portowe Efez, w którym emigranci z Grecji zaczęli żyć w okresie hellenistycznym w 1050 rpne, poruszało się po Świątyni Artemidy w 560 rpne. Odwiedzany dzisiaj Efez został założony w 300 rpne przez Lisimahosa, jednego z generałów Aleksandra Wielkiego. Miasto samodzielnie wydrukowało pieniądze z Rzymu z miastem Apameia Kibotos. Miasta te zaczęły zachowywać się bardzo jasno, półautonomicznie w Azji Mniejszej w okresie klasycznym. Lisimahos rekonstruuje miasto zgodnie z „Planem siatki” znalezionym przez Mileta Hippodamosa. Zgodnie z tym planem wszystkie ulice i ulice miasta przecinają się w pionie.

Okres rzymski

Efez, który przeżył swoje najwspanialsze okresy w epoce hellenistycznej i rzymskiej, stał się stolicą państwa azjatyckiego za czasów cesarza rzymskiego Augusta, a jego populacja przekroczyła wówczas 1 2 ludzi (I-II wiek pne). W tym okresie wszędzie jest wyposażony w monumentalne konstrukcje wykonane z marmuru.

Wraz z zapełnieniem portu w IV wieku handel w Efezie podupadł. Cesarz Hadrianus kilkakrotnie czyścił port. Port jest wypełniony aluwiami przywiezionymi z północy przez strumień Marnas i rzekę Küçük Menderes. Efez oddala się od morza. W VII wieku Arabowie atakują te wybrzeża. Efez, który został przeniesiony w okresie bizantyjskim i dotarł na wzgórze Ayasuluk w Selcuku, gdzie został założony, został zajęty przez Turków w 4 roku. Ayasuluk, które jest centrum Aydınoğulları, zaczęło się stopniowo kurczyć od XVI wieku. Obecnie w regionie znajduje się dzielnica Selçuk.

We fryzie przy wejściu do świątyni Hadrianusa w ruinach Efezu znajduje się 3-letnia legenda o założeniu w Efezie z następującymi zdaniami: Odważny syn Kodrosa, króla Aten, Androklos, chce zbadać drugą stronę Morza Egejskiego. Najpierw konsultuje się z prorokami świątyni Apolla w mieście Delfi. Prorocy mówią mu, że założy miasto, do którego wskazują ryby i świnie. Podczas gdy Androklos myśli o znaczeniu tych słów, płynie na ciemnoniebieskie wody Morza Egejskiego… Kiedy docierają do zatoki u ujścia rzeki Kaystros (Küçük Menderes), postanawiają zejść na brzeg. Podczas gotowania ryby, którą złowią w ogniu, dzik wychodzący z krzaków chwyta rybę i ucieka. Oto przepowiednia. Postanawiają tu zbudować miasto…

Efez, który był główną bramą między Wschodem a Zachodem, był ważnym miastem portowym. Ta pozycja pozwoliła Efezowi rozwinąć się jako najważniejszy ośrodek polityczno-handlowy swojej epoki i stać się stolicą prowincji Azji w okresie rzymskim. Efez nie tylko zawdzięcza temu swoje znaczenie w starożytności. W Efezie znajduje się również największa świątynia kultury Artemidy, która opiera się na starożytnej tradycji bogini matki (Kybele) Anatolii.

Efez, który był w czołówce Mileta w nauce, sztuce i kulturze w VI wieku pne, wychował sławnych ludzi, takich jak mądry Herakleitos, marzyciel, Artemidoros, poeta Callinos i Hipponaks, gramatyk Zenodotos, lekarz Soranos i Rufus.

Prace architektoniczne

Ponieważ Efez był wielokrotnie wysiedlany w całej swojej historii, jego ruiny rozrzucone są na rozległym obszarze około 8 kilometrów. Ruiny w czterech głównych regionach, takich jak wzgórze Ayasuluk, Artemision, Efez i Selçuk, odwiedza średnio 1,5 miliona turystów rocznie. Poniżej opisano główne budynki i artefakty w Efezie, pierwszym mieście zbudowanym w całości z marmuru:

Dom Marii Panny

Świątynia Artemidy, jeden z siedmiu cudów świata, jest pierwszą świątynią starożytnego świata zbudowaną z marmuru, a jej fundamenty sięgają VII wieku pne. Zbudowany przez króla Lidii Krezusa, poświęcony bogini Artemidzie, budynek został ozdobiony rzeźbami z brązu zaprojektowanymi przez greckiego architekta Chersiphron i wykonanymi przez największych rzeźbiarzy tamtych czasów, Fidiasza, Polycleitusa, Kresilasa i Phradmona. Jego wymiary to 7 x 130 metrów, a jego fasada zwrócona jest na zachód, podobnie jak inne świątynie Artemidy (Bogini Matki). Świątynia służyła zarówno jako targowisko, jak i jako instytucja religijna. Świątynia Artemidy została spalona 68 lipca 21 rpne przez Greka Herostratusa, który chciał uwiecznić swoje imię. Tej samej nocy urodził się Aleksander Wielki. Kiedy Aleksander Wielki podbił Anatolię, zaoferował pomoc w odbudowie Świątyni Artemidy, ale odmówiono mu. Ze świątyni do dnia dzisiejszego pozostało tylko kilka marmurowych bloków.

Wykopaliska wokół Świątyni Artemidy zostały zainicjowane przez archeologa Johna Turtle Wooda w 1863 roku przy wsparciu British Museum, a fundamenty Świątyni Artemidy zostały znalezione w 1869 roku na głębokości 6 metrów.

Biblioteka Celsusa

Budynek, który jest jedną z najpiękniejszych budowli okresu rzymskiego, pełnił zarówno funkcję biblioteki, jak i pomnika grobowego. Kiedy Celsius, który był namiestnikiem Efezu w 106 roku, zmarł, jego syn zbudował bibliotekę jako pomnik grobowy na cześć swojego ojca. Sarkofag Celsjusza znajduje się pod zachodnią ścianą biblioteki. Jego fasada została odnowiona w latach 1970-1980. W bibliotece w niszach na ścianach przechowywano zwoje książek.

Dom Marii Panny

Uważa się, że Maria, matka Jezusa, spędziła z Janem ostatnie lata Maryi w Bulbul, jest to miejsce pielgrzymek chrześcijan, odwiedzane przez niektórych papieży. Pomimo tego, że uważa się, że grobowiec zmarłej Marii znajduje się w Bülbüldağı, uważa się, że grób Marii znajdował się w dzisiejszej Silifke w poprzedniczce tego okresu, jak opisano w Biblii.

Siedmiu Śpiących (Towarzysze)

Uważa się, że to miejsce, które w okresie bizantyjskim zostało zamienione w grobowy kościół, jest podobno jaskinią, w której siedmiu chrześcijańskich młodych ludzi uciekło przed prześladowaniami pogan za czasów Decjusza, jednego z późnych cesarzy rzymskich. Chociaż na świecie są 33 miasta, które twierdzą, że jaskinia znajduje się w jej granicach, to według większości źródeł chrześcijańskich jest to Efez, który chrześcijanie uważają za święte. W Turcji, najbardziej znana jako jaskinia Siedmiu Śpiących i ważne centrum okresu jaskiniowego, odwiedził St. Znajduje się w Tarsie, miejscu narodzin Pawła. Afşin, którego dawne nazwisko nazywał się Efsus w źródłach arabskich, również zwiększył swoje roszczenie raportem przygotowanym przez delegację naukowców i wszczęciem sprawy o odkrycie w miejscowym sądzie. Wszy są innymi towarzyszami jaskini w Turcji.

Na tej jaskini w Efezie zbudowano kościół, który odkryto podczas wykopalisk w latach 1927-1928, aw wyniku prac wykopaliskowych odnaleziono groby z V i VI wieku. Inskrypcje poświęcone Siedmiu Śpiących znajdują się zarówno w grobowcach, jak i ścianach kościoła.

Meczet Isa Bey

Został zbudowany w latach 1374-75 przez Aydın Bey z Aydınoğulları na wzgórzu Ayasuluk do architekta Şamlı Dımışklıoğlu Ali. Znajduje się między świątynią Artemidy a kościołem Saint Jean. Meczet, w którym znajdują się pierwsze przykłady architektury meczetu Anatolii, ma bogate dekoracje i kafelki. Był również używany jako karawanseraj w XIX wieku.

Świątynia Hadriana: W imię cesarza Hadrianusa pomnik został zbudowany jako świątynia. Koryncki jest zorganizowany, a legenda Efezu została ustanowiona w jego fryzach. Wizerunek tej świątyni był używany z Biblioteką Celsusa na rewersie banknotów 20 milionów TL i 20 YTL.

Świątynia Domicjana: Świątynia zbudowana na cześć cesarza Domicjana, uważana za jedną z największych budowli w mieście, znajduje się naprzeciwko Fontanny Traianus. Ustalono, że po bokach świątyni znajdują się kolumny, które dotarły dopiero do fundamentów. Pozostałościami posągu Domicjana są głowa i ramię.

Świątynia Serapisa: Świątynia Serapisa, jedna z najciekawszych budowli Efezu, znajduje się tuż za Biblioteką Celsusa. Uważa się, że świątynia, która została przekształcona w kościół w czasach chrześcijańskich, została zbudowana przez Egipcjan. inna świątynia jest znana bardziej jako Świątynia Serapisa w Bergamie ze względu na Siedem Kościołów Hrsitiyanlık w Turcji.

Kościół Matki Bożej: Kościół Maryi (konsul), w którym odbyło się posiedzenie Rady 431, jest pierwszym kościołem zbudowanym pod wezwaniem Maryi. Znajduje się na północ od kąpieliska portowego. Jest jednym z pierwszych siedmiu kościołów religii chrześcijańskiej.

Św. Bazylika Jean: W centralnej części bazyliki z sześcioma kopułami, zbudowanej przez cesarza bizantyjskiego Wielkiego Iustinianusa, jednej z największych budowli tego czasu, na dole ulubiony apostoł Jezusa Chrystusa. Uważa się, że znaleziono grób Jeana (Johna), ale nie znaleziono jeszcze żadnych znalezisk. Tutaj, w St. Znajduje się tam również pomnik imieniem Jean. Ten kościół, uważany za bardzo ważny dla chrześcijan, znajduje się w zamku Ayasuluk, a na północy znajduje się budynek skarbca i baptysterium.

Górna Agora i Bazylika: Zbudowany przez cesarza Augusta jest miejscem oficjalnych spotkań i transakcji giełdowych. Jest przed Odeionem.

Odeon: Efez miał dwukomorową administrację. Jedno z nich, spotkania Rady Programowej, odbyło się w tej zamkniętej strukturze i odbywały się koncerty. Może pomieścić 1.400 osób. Z tego powodu konstrukcja nazywana jest również Bouleterion.

Prytaneion (ratusz): Prytan pełnił funkcję burmistrza miasta. Jego największym zadaniem było zadbanie o to, aby pożar miasta, który symbolizuje nieśmiertelność miasta w tej budowli z grubymi kolumnami, nie zgasł. Prytan podjął się tego zadania w imieniu Miejskiej Bogini Hestii. Wokół sali znajdowały się posągi bogów i cesarzy. Znaleziono tu posągi Artemidy w muzeum w Efezie, które później przywieziono do muzeum. Budynki obok były zarezerwowane dla oficjalnych gości miasta.

Ulica Marmurowa: To ulica, która ciągnie się od placu bibliotecznego do teatru.

Plac Domicjana:Na wschód od placu, na północ od świątyni Domicjana, znajduje się Fontanna Pollio i budynek, który ma być szpitalem, a pomnik Memmiusa znajduje się na ulicy na północ.

Magnesia Gate (Upper Gate) i East Gymnasium: Efez ma dwa wejścia. Jedną z nich jest Brama Magnesia, znajdująca się na drodze Domu Marii Panny, która jest wschodnią bramą murów miejskich otaczających miasto. Gimnazjum Wschodnie znajduje się tuż obok Magnesia Gate u podnóża góry Panayır. Gimnazjum to szkoła epoki rzymskiej.

Brama Heraklesa: Te drzwi, które zostały zbudowane pod koniec epoki rzymskiej, zamieniły Kuretler Caddesi w drogę dla pieszych. Bóg Mocy z przodu został nazwany na cześć płaskorzeźb Heraklesa.

Brama Mazeus Mitridatis (Południowa Agora): Przed biblioteką została zbudowana za czasów cesarza Augusta. Przez bramę można przejść do Commercial Agora (Lower Agora).

Monumentalna fontanna: Plac przed Odeionem to „Państwowa Agora” (Górna Agora) miasta. W jej środku znajdowała się świątynia bogów egipskich (Izydy). Monumentalna fontanna, zbudowana przez Laecanusa Bassusa w 80 rpne, znajduje się w południowo-zachodnim rogu Stanowej Agory. Stąd można dotrzeć do Placu Domicjana i struktur, takich jak Fontanna Pollio, Świątynia Domicjana, Pomnik Memmiusa i Brama Heraklesa skupione wokół tego placu.

Fontanna Traianus: Jest to jeden z dwóch kondygnacyjnych zabytków na ulicy. Kula ziemska pod stopami stojącego pośrodku pomnika cesarza Traianusa symbolizuje świat.

Heroon: Jest to fontanna zbudowana na cześć Androklosa, legendarnego założyciela Efezu. Przednia część została zmieniona w okresie bizantyjskim.

Domy na zboczu: W wielokondygnacyjnych domach zbudowanych na tarasach mieszkali bogacze miasta. Te najpiękniejsze domy typu perystylowego były w zaciszu nowoczesnych domów. Ściany pokryte są marmurową okładziną i freskami, a podłoga pokryta mozaiką. Wszystkie domy posiadają system ogrzewania i łaźnię turecką.

Teatr Wielki: Znajdujący się na końcu Marble Street budynek jest największym teatrem na świeżym powietrzu w starożytnym świecie, który może pomieścić 24.000 XNUMX widzów. Ozdobny, trzypiętrowy budynek sceny został całkowicie zniszczony. Stopnie do siedzenia mają trzy sekcje. Teatr, St. Było to miejsce dla kazań Pawła.

Struktura pałacu, ulica stadionu, stadion i gimnazjum: Odrestaurowano pałac bizantyjski i część ulicy. Stadion w kształcie podkowy to miejsce, gdzie w starożytności odbywają się zawody i rozgrywki sportowe. Gry gladiatorów odbywały się również w późnym okresie rzymskim. Gimnazjum Vedius przy stadionie to kompleks łaźniowo-szkolny. Gimnazjum Vedius znajduje się na północnym krańcu miasta, tuż obok murów bizantyjskich.

Gimnazjum Teatralne: Dziedziniec dużego budynku, który pełni jednocześnie funkcję szkoły i łaźni, jest otwarty. Tutaj marmurowe fragmenty teatru są wymienione w celach restauracyjnych. Agora: To obszar o wymiarach 110 x 110 metrów pośrodku, otoczony portykami i sklepami. Agora była handlowym i kulturalnym centrum miasta. Agora to początek ulicy Marble Street.

Łaźnia turecka i toaleta publiczna: Jest to jedna z najważniejszych struktur społecznych Rzymian. Są części zimne, ciepłe i gorące. Został naprawiony w okresie bizantyjskim. Publiczna toaleta z basenem pośrodku służyła również jako miejsce spotkań.

Harbour Street: Port Street (Arcadiane Street), która rozciąga się od Teatru Wielkiego do starożytnego portu, który jest dziś całkowicie wypełniony kolumnami i marmurowymi podłogami po obu stronach, jest najdłuższą ulicą Efezu. Pomniki zostały postawione na 600-metrowej ulicy w czasach chrześcijańskich miasta. Pomnik Czterech Kolumn Czterech Apostołów, na każdym z posągami jednego z apostołów, znajduje się prawie na środku ulicy.

Gimnazjum Portowe i Łaźnia Portowa: Jest to duża grupa budynków na końcu Liman Caddesi. Część z nich została odkopana.

Twierdza Jana: W zamku znajdują się cysterny szklane i wodne. To najwyższy punkt wokół Efezu. Ponadto wzgórze, na którym znajduje się ten kościół, jest pierwszym obszarem osadniczym starożytnego miasta Efez.


Bądź pierwszy i skomentuj

Yorumlar